Verkiezingen 2017: Europa en Immigratie

Door mux op maandag 13 februari 2017 22:36 - Reacties (11)
Categorie: Verkiezingen 2017, Views: 2.741

Eén van de meest prominente politieke thema's van het afgelopen jaar was de immigratiegolf vanuit Syrië en Noord-Afrika, een onderwerp dat ook Brexit informeerde: de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk uit Europa. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik deze twee thema's bij elkaar neem wanneer we spreken over de consequenties van een uniek samenwerkingsverband als Europa

Europa is heel, heel erg vreemd

https://sourcebooks.fordham.edu/maps/526eur.jpg

In bijna elk opzicht is Europa het raarste wat er bestaat. We zitten er middenin, dus wij hebben een goed beeld van wat Europa ongeveer betekent, maar sta eens stil bij dit woord. Europa staat tegelijk voor:
  • een geografisch gebied dat helemaal geen duidelijke grenzen heeft
  • een economisch samenwerkingsgebied met hoopjes vreemde uitzonderingen
  • een politieke eenheid die totaal geen eenheid is (hierover later meer)
  • een verzameling sterk van elkaar afhankelijke landen die desondanks cultureel en in veel opzichten zelfs principieel zeer sterk van elkaar verschillen
Dit alles om maar te zeggen: Europa bestaat niet. Niet in objectieve zin, niet als iets dat je duidelijk zou kunnen aanwijzen als de geschiedenis ook maar een klein beetje anders was gelopen. Tot extreem recent - tijdens mijn korte leven - besloeg iedere definitie van Europa niet de helft van wat het nu betekent. En ik begin hiermee omdat dit alles waar we het over gaan hebben doordrenkt.

Een korte geschiedenis
Deze artikelen worden waarschijnlijk overweldigend gelezen door mensen jonger dan 40 jaar - niet omdat ik het daarop richt, maar omdat mijn Google Analytics dat zeggen. Europese samenwerking - sterker nog, überhaupt vriendschap binnen de eerste EEG-landen - bestaat pas net iets langer dan die 40 jaar. Europa heeft, letterlijk, een korte geschiedenis voor wat betreft interne samenwerking.

Dat komt vooral doordat het hele idee van onafhankelijke (soevereine) staten een vrij modern concept is. Zoals ik al in de intro van Verkiezingen 2017: Veiligheid en justitie heb genoemd, was de waarde van mensenlevens zodanig laag en de (financiële) macht binnen staat-achtige organisaties (Principaliteiten, Hertogdommen, Koninkrijken, etc. etc.) zodanig geconcentreerd, dat oorlog en verovering de beste manier was om als 'land' te groeien. Met de komst van betere techniek werd dit steeds gemakkelijker mogelijk over grote afstanden, tot het punt dat de industriële revolutie het Britse imperium mogelijk maakte - de grootste centraal gestuurde politieke eenheid die de wereld ooit heeft gezien. Nederland boerde in deze tijd ook niet slecht - het had weinig gescheeld of half Azië en Amerika sprak Nederlands.

Met het wegvallen van het nut van gebiedsverovering, het sterker worden van handel en het steeds belangrijker worden van mensenlevens (voor economische productiviteit) werden grenzen steeds duidelijker en permanenter. Het Imperiale Tijdperk was over, en werd vervangen door een tijd van coöperatieve handel tussen landen.

Nou... niet zo snel. Het kan eigenlijk wel gesteld worden dat we juist aan het einde van de 19e eeuw de grootste, meest machtige imperia zagen opkomen: Oostenrijk-Hongarije, het Ottomaanse Rijk, Rusland en natuurlijk Groot-Brittannië. Ieder Europees land had zo ongeveer wel een aantal waardevolle koloniën en veroveringen. Al heel lang was Europa intern sterk verdeeld en was er eigenlijk continu wel conflict, maar juist deze gigantische imperiale machten allemaal zo dicht bij elkaar zorgden voor ongekende spanningen.

Er is niet één reden waarom het tijdens de Industriële Revolutie tot in de afgelopen eeuw zo relatief stabiel bleef; een combinatie van economische factoren (en dus het eerdergenoemde belang om niet te vechten), politieke factoren (koningen en keizers die goede banden hadden met elkaar) en een populatie die relatief goed kon delen in de nieuwe welvaart hebben allemaal een rol gespeeld. Helaas kwam dit feestje snel tot een einde. Overigens - zijspoor - er was nog steeds geen gebrek aan conflict in deze periode, echter het conflict was niet volkenvernietigend.

Landen hadden vooral via koningshuizen, maar ook via de niet-adellijke politiek, militaire pacten met elkaar gesloten. Een groot deel van Europa was losjes geallieerd; bevriende landen zouden elkaar waarschijnlijk wel verdedigen wanneer één van hen aangevallen werd. Dit is exact wat er gebeurde in de Eerste Wereldoorlog; de moord op Franz Ferdinand - lid van het Oostenrijks koningshuis - bracht dit hele web van allianties en vriendschappen in beweging, wat verklaart waarom zoveel landen betrokken raakten in het conflict. En dit herhaalde zich grootendeels weer, om gerelateerde maar toch ook weer hele andere redenen, in de Tweede Wereldoorlog.



Na de Tweede Wereldoorlog was het duidelijk dat losse afspraken tussen koningshuizen niet echt praktisch waren. Bovendien werd duidelijk dat de ravage die twee grote oorlogen op het continent hadden aangericht niet opgelost ging worden zonder economische organisatie tussen landen. Dit is, extreem kort samengevat, de broedplaats voor Europese samenwerking zoals we dat nu kennen.

In dit artikel ga ik even volledig voorbij aan de VN en de NAVO - twee verdragsorganisaties die in naam om vergelijkbare redenen zijn opgezet, maar eigenlijk vooral zijn opgezet vanuit Amerika om militair-strategische redenen - een doel dat ze nog steeds dienen. Daarnaast moet ik me wederom verontschuldigen voor het weglaten van epistels aan geschiedenis.

De eerste Europese samenwerkingsverbanden
Na de Tweede Wereldoorlog - zelfs al tijdens de oorlog - was er zowel door de ravage als voor het vervaardigen van wapens en ammunitie een groot gebrek aan basisgrondstoffen; staal en brandstof voorop. Eén van de leidende oorzaken voor de opkomst van Nazi-Duitsland was de manier waarop de Eerste Wereldoorlog was afgesloten: met het Verdrag van Versailles. In dit verdrag draaide Duitsland effectief op voor de kosten van die oorlog - Duitsland voelde zich terecht als een verschoppeling op het continent. Duidelijk was dus dat het wederom Duitsland met alle schuld opzadelen contraproductief zou zijn. In plaats daarvan gingen steeds meer stemmen op - deels gestuurd door een Amerika die weinig geduld had voor de vechtende kindjes in Europa - om juist tot constructieve samenwerking te komen.

Dit alles leidde tot het vrijhandelsverdrag dat destijds de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) heette. Een verdrag tussen Frankrijk, West-Duitsland, de Benelux en Italië dat een gemeenschappelijke markt zonder in- en uitvoerbarrières creëerde voor kolen en staal. So what? Samenwerken deden landen al millennia, wat is hier zo speciaal aan?

Supranationalisme
Nou, dit was een totaal ander soort samenwerkingsverband dan landen ooit tevoren hadden gedaan. Het principe achter de EGKS was dat van supranationalisme. Om deze politieke vorm te begrijpen moeten we het eerst hebben over federalisme en confederalisme.

Een confederatie van staten is een vrijwillige samenwerking tussen volledig onafhankelijke staten. De staten in een confederatie hebben volledige wetgevende én juridische macht. Confederaties worden ook wel liga's genoemd. De Verenigde Naties en NAVO, maar ook bijvoorbeeld het IPCC zijn goede voorbeelden van confederaties. Confederaties hebben meestal maar een beperkt mandaat. Omdat staten in een confederatie complete soevereiniteit behouden, is het eenvoudig om in en uit een confederatie te stappen.

Een federatie van staten daarentegen is een volledige samensmelting van staten. Federale staten delen op vrijwel gelijke voet taken en plichten met een centrale overheid. Dit maakt een federale staat anders dan een provincie of gemeente, welke volledig onder beheer van de centrale overheid staat. Brazilië, Rusland en de Verenigde Staten zijn doorgaans de schoolvoorbeelden van federatie. Federaties hebben zelden een exitclausule.

Dus, wat is dan supranationalisme?. Nou, een supranationaal instituut behoudt volledige soevereiniteit van staten (zoals bij een confederatie), maar leden delegeren uit vrije wil een deel van hun wetgevende macht naar de supranationale eenheid, waarbij ze zelf nog wel het laatste zegje hebben (zoals bij federatie). De mate waarin verantwoordelijkheden worden uitbesteed aan het centrale instituut wordt democratisch en met unanieme instemming van alle lidstaten bepaald. Dit principe wordt ook wel Kompetenz-kompetenz genoemd.

Supranationalisme maakt zaken mogelijk die niet mogelijk zijn onder zowel verdragsorganisaties (confederaties) als volledige federaties. Volledig vrij verkeer van goederen en mensen is iets dat uniek is in Europa, en enkel mogelijk met extreem nauwe samenwerking tussen naburige landen. Echter, niet in het minst vanwege grote economische en culturele verschillen op het continent is het in ieder geval op het moment totaal ondenkbaar dat Zweden en Spanje allebei een 'provincie' in het land Europa zouden kunnen zijn - de verschillen zijn nagenoeg onoverbrugbaar. Veel kleinere verschillen hebben in andere federale staten tot het uiteenvallen van de staat geleid.

Stap voor stap naar de EU
https://tweakers.net/ext/f/hUAkh8uYN8INK9ovqGvlL31p/full.png

Vanaf hier is de bulk van het voorwerk al gedaan, en was de weg vrij voor een toenemend geïntegreerd en uitgebreid Europa. De EGKS werd in 1967 samengevoegd met Euratom en de EEC onder de naam 'Europese Gemeenschappen'. In 1985 werd het Schengenakkoord getekend dat vrij verkeer van mensen en goederen in algemene zin mogelijk maakte, niet alleen kolen en staal. En - ik stap hier wederom over een hoop detail heen - in 1992 werd het Verdrag van Maastricht getekend, dat al deze instituten en verdragen samenvoegde tot één verdrag: de Europese Unie. Nouja, Europol en een aantal andere instituten werden in 2007 pas écht samengevoegd tot een eenheidsinstituut met het Verdrag van Lissabon.

Dus, wat is de EU?

Ik hoop dat het duidelijk is geworden uit de voorgaande geschiedenis dat de EU een samenvoeging is van vele verschillende instituten. In veel opzichten opereert de EU dan ook als veel verschillende organisaties. Maar er zit wel degelijk ontwerp achter. Laten we eens beginnen met één van de beste diagrammen op Wikipedia:

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ac/Political_System_of_the_European_Union.svg/721px-Political_System_of_the_European_Union.svg.png

Dit is een hoop informatie in één diagram. Laten we beginnen met de kleurtjes. We zien dat Europa een volledige regering ('Trias Politica') heeft: er is een wetgevende, uitvoerende en justitiële tak. Dit betekent dat de EU in veel opzichten gezien kan worden als aparte eenheid, en dit is sinds het Verdag van Lissabon ook zo: de EU is één rechtspersoon. Intern zijn er vele commissies en instituten, maar het is mogelijk om de EU als geheel aan te spreken en zaken mee te doen.

Als tweede kijken we eens naar de pijltjes. De pijlen geven aan in welke richting invloed loopt. In tegenstelling tot wat sommige Britse politici roepen, zien we daar dat fundamenteel alles gericht wordt door de regeringen en staatshoofden van lidstaten (boven) en stemgerechtigde staatsburgers (onder). Dit is het soevereiniteitsprincipe: geen wetgeving zal zonder expliciete toestemming van alle lidstaten worden ingevoerd. Tegelijk is er ook een verplichting voor alle lidstaten om Europese wetgeving om te zetten in nationale wetgeving. Kortom: je hebt een stem, maar zodra iedereen het met elkaar eens is moet je het ook invoeren en bekrachtigen.

En dan komen we bij de 7 centrale instituten van de EU. Laten we ze eens stuk voor stuk bekijken.

Het is behulpzaam om over het Europees Parlement, de Europese Commissie en de Europese Raad na te denken als een soort Eerste, Tweede en Derde kamer. Net als in Nederland is er een parlement - een volksvertegenwoordiging met direct gekozen lidmaatschap (dit is waar je je stem voor uitbrengt bij Europese verkiezingen). Vervolgens kiezen de leden van het parlement de leden van de Europese Commissie, welke een vergelijkbare rol speelt als onze Eerste Kamer. De Europese Raad is vervolgens een derde kamer, welke bestaat uit staatshoofden van alle lidstaten en een adviserende rol speelt richting de Commissie. De derde kamer is er niet om dingen extra moeilijk te maken, maar puur vanwege het feit dat er niet één land, maar veel landen moeten worden meegenomen in beslissingen.

De enige plek waar nieuwe wetgeving mag worden goedgekeurd is het Europees Parlement. Dit wordt gedaan vanwege het parlementair-democratisch principe: nieuwe wetgeving moet worden goedgekeurd door een democratisch gekozen parlement, zodat het de wil van het volk zo goed mogelijk vertegenwoordigt. Het Europees Parlement is dan ook niet soeverein: in tegenstelling tot in Nederland kan het EP niet tégen de wil van het volk stemmen als zij denken dat dit beter is.

De Commissie en de Europese Raad bestaan om nieuwe wetgeving voor te stellen. Daarnaast zorgen zij voor het bewaken van de reeds gesloten verdragen en implementeren ze nieuwe wetgeving wanneer deze door het Parlement is goedgekeurd.

De Raad van Ministers (ook wel gewoon: Raad), niet te verwarren met de Europese Raad, is eigenlijk een collectie van verschillende onderwerpspecifieke raden. Iedere raad bestaat uit ministers (of andere hoge ambtenaren vanuit nationale ministeries) die wetgeving ontwerpen op hun competentiegebieden. Een centrale taak van de Raad is het beslissen over begrotingszaken, samen met het Europees Parlement. De Raad kan echter alleen beslissingen maken over begrotingszaken in reeds vastgelegde verdragen en wetgeving, bijvoorbeeld landbouwsubsidies. Alleen het Europees Parlement kan beslissingen over discretionaire begroting maken, omdat daarvoor een volksvertegenwoordiging nodig is. Anders kan er 'stiekem' wetgeving worden ontworpen zonder dat een volksvertegenwoordiging daarnaar heeft gekeken.

Dan hebben we het Hof van Justitie van de Europese Unie. Dit is de rechtbank van de EU, en zij wordt ingezet om Europese Wetgeving te beoordelen en gerechtelijke disputen op te lossen. Het HvJEU is een overkoepelende organisatie voor alle gerechtelijke organen, waaronder het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, het Hof van Justitie en het Gerecht voor Ambtenarenzaken van de EU. Een beperkt aantal rechtszaken dat op nationaal niveau niet kan worden opgelost, kan in deze instituten zijn rechtsgang vervolgen.

Als laatste hebben we de Europese Centrale Bank en de Europese Rekenkamer. Deze twee instituten zijn zeer vergelijkbaar met hun nationale tegenhangers; de Centrale Bank beheert de Euro, reserves, supranationale geldzaken en implementeert de wetgeving vanuit het Parlement. De Rekenkamer doet in grote lijnen wat onze Algemene Rekenkamer in Nederland doet: het doorrekenen van begrotingen en plannen om te kijken of het allemaal wel klopt - zowel vóórdat het het Parlement in gaat als terwijl het wordt geïmplementeerd.

Tot zover de EU. Nu de rest van de EU
http://www.techniplan.nl/assets/Rijswijk-EPO-450x300.jpg

Er is een hele goede kans dat je over véél meer Europese instituten hebt gehoord in het nieuws. Dat komt omdat net als in Nederland een regering niet het enige deel is van de overheid. De Nederlandse overheid bestaat uit honderden individuele instituten; van de ministeries tot tribunalen, commissies tot aanhangende instituten zoals het CBS, provincies, gemeentes en zelfs binnen gemeentes weer deelgemeentes. De bovenstaande 7 instituten zijn in zekere zin de 'regering' van de EU. Andere instituten worden 'agentschappen van de EU' genoemd. Hieronder vallen onder andere:
  • EU-OSHA - European Agency for Safety and Health at Work. Dit agentschap bewaakt werknemersveiligheid in lidstaten.
  • European Environment Agency. Hier worden grensoverschrijdende milieuzaken geïmplementeerd en geëvalueerd.
  • European Patent Organisation en European Union Intellectual Property Office. Dit is waar octrooi- en merkrechtzaken worden beoordeeld. Het Europees Patentbureau, de uitvoerende tak hiervan, staat in Rijswijk, op steenworp afstand van mijn vroegere appartement. Niet erg relevant in deze tekst, maar het begint een wat saaie opsomming te worden.
  • European Centre for Disease Prevention and Control. Dit agentschap beheert en sponsort onder andere alle hoogste-categorie onderzoekscentra voor onderzoek naar besmettelijke ziekten zoals Ebola, Anthrax, etc.
Er zijn hier, zoals je wel kunt begrijpen, honderden van. In veel gevallen vervangen deze instituten deels of geheel de nationale tegenhangers. Echter, ondanks dat hier hoopjes van zijn hebben deze instituten géén invloed over hun budget of invloed op lokale wetgeving; dit wordt geheel vanuit de 7 centrale instituten geregeld.

Wat doet de EU níet?
Dus, de EU heeft werkelijk overal een vinger in de pap? Ja, dat is zeker waar - één van de centrale thema's in de EU is dat van harmonisatie. De EU maakt zelden echt nieuwe wetgeving. Vaak is Europese wetgeving niet veel meer dan een herformulering van wetten die veel lidstaten allang hadden; denk bijvoorbeeld aan NEN-normen (elektrotechnische normen) die langzamerhand worden omgevormd naar IEC-normen met hetzelfde nummer! NEN 60950 - een elektrische interferentienorm waar ik in mijn werk mee te maken heb - werd opeens IEC 60950-1.

Omdat veel landen al hun eigen wetgeving hadden, is het logisch om dit als blauwdruk te gebruiken. Dat is de grondslag aan harmonisatie - je neemt 28 verschillende doch vergelijkbare wetten, en combineert ze allemaal tot één Europese wet waar iedereen zich aan houdt. Op die manier kan ik als Nederlandse elektronica-ontwerper opeens mijn producten in heel de EU verkopen zonder dat ik me zorgen hoef te maken dat er ergens anders totaal andere regels gelden. En dit geldt voor alles, van technische en financiële wetgeving tot aan justitiële wetgeving.

Toch zijn er een aantal gebieden waar de EU vanaf blijft. Dit zijn:
  • Immigratie. Ieder land is volledig vrij om immigratie vanuit niet-EU-landen, maar in sommige gevallen ook vanuit andere EU-landen (bijv. in de eerste 7 jaar nadat een land nieuw in de EU wordt toegelaten), te regelen. Saillant punt is dat het VK, dat in het verleden veel heeft geklaagd over immigratie vanuit Polen, geen gebruik heeft gemaakt van deze regeling.
  • Defensie en oorlog.
  • Buitenlandpolitiek, hoewel er wel verwacht wordt (en de justitiële macht landen kan terugfluiten wanneer) dat lidstaten verdragen met niet-EU-landen niet verbreken.
  • Belastingen, met als enige uitzondering dat je BTW-tarief niet teveel mag afwijken van een vastgesteld tarief
  • Wetgeving die niet van toepassing is op alle lidstaten. De EU mag alleen wetgeving voorstellen en goedkeuren die betrekking hebben op alle lidstaten (of in uitzonderlijke omstandigheden een grote meerderheid) - het subsidiariteitsprincipe.

Immigratie

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/80/Map_of_the_European_Migrant_Crisis_2015.png

En dan komen we bij een nauw verwant onderwerp: immigratie. Het is heel moeilijk om hier een neutrale discussie over te hebben gezien de politieke geladenheid in sommige verkiezingsprogramma's - binnen en buiten Nederland - maar we kunnen het in ieder geval hebben over de basics.

Het is wellicht nuttig om te beginnen met: Waarom willen we dat mensen ons land binnenkomen?. Wat is het doel van immigratie? Hier zijn doorgaans drie redenen voor.

Allereerst doen we dit om humanitaire redenen. Vluchtelingen uit oorlogs- of rampgebieden kunnen bij ons aankloppen voor tijdelijk of permanent verblijf. Deze groep immigranten heten asielzoekers. De immigratieprocedure voor asielzoekers is wezenlijk verschillend van andere groepen, gezien asielzoekers in veel gevallen niet voldoen aan de voorwaarden om hier te komen wonen. Ze hebben doorgaans weinig geld, geen specifieke reden om precies hier te komen (ze konden net zo goed naar zowat ieder ander land) en soms zelfs geen verifieerbare identiteit. Daarom zijn er eigenlijk in ieder land, inclusief Nederland, vrij strenge procedures voor het toelaten van asielzoekers. Sommige landen - Nederland inclusief - hebben een toelatingsquotum en sinds kort is hierin ook Europese samenwerking. De vluchtelingenstroom vanuit Syrië en Noord-Afrika heeft ervoor gezorgd dat binnen Europa en zelfs binnen de VN (schoorvoetend) maxima zijn gesteld aan het aantal vluchtelingen dat ieder land wil opnemen. Daardoor hoeft niet één land onbeperkt vluchtelingen op te nemen. Ook is het belangrijk op te merken dat asielzoekers vrijwel altijd tijdelijke verblijfsvergunningen krijgen en géén Europees paspoort. Een paspoort wordt vaak pas gegeven als een vluchteling heeft bewezen te voldoen aan de voorwaarden voor economische migratie.

https://www.cbs.nl/-/media/imported/images/2012/22/3589g3.gif?la=nl-nl&hash=C98249D9F55C80382AF4246194CAEB75AA10787D

Immigratie om economische redenen is eigenlijk tweezijdig; aan de ene kant komen mensen hierheen uit armere streken die beter betaald werk zoeken, en aan de andere kant nodigt Nederland mensen uit om vacatures in te vullen waarvoor niet genoeg mankracht in het land is. Dit type migrant moet bewijzen dat hij of zij voldoet aan de gestelde voorwaarden; een bepaalde opleiding, een bepaald inkomen, enzovoorts. Sommige mensen komen hier tijdelijk, bijvoorbeeld voor seizoenswerk. In Nederland is een aanzienlijke populatie Poolse immigranten die dit doen. Nuttig om als laatste op te merken is dat een aanzienlijk deel van economische migratiegolven worden gevolgd door migratie voor gezinshereniging.

Als laatste is de unieke immigratievorm binnen Europa: intra-Europese migratie. Staatsburgers met een Europees paspoort mogen vrij in ieder ander Europees land bewegen, werken en/of wonen - dit is ook wel bekend als het Schengenakkoord. Uiteraard zou dit niet Europa zijn als hier geen uitzonderingen op bestonden. In het algemeen zijn buitengebieden van landen niet inbegrepen in dit begrip van Europa; zo mogen bijvoorbeeld mensen vanuit de Caribische Eilanden (Nederlandse en Franse ex-koloniën) niet zomaar naar ieder ander Europees land verhuizen; ze moeten dan gewoon de immigratieprocedure volgen. Ook mogen landen om veiligheidsredenen op ieder moment hun soevereine grenzen bekrachtigen; bijvoorbeeld als opeens Hitler opstaat uit zijn dood en een Blitzkrieg op Nederland afvuurt. Als laatste hebben drie landen een uitzonderingsregeling op immigratie: Denemarken, het VK en Ierland. Deze landen hebben grootendeels de EU-migratieregels overgenomen, maar een paar kleine aanpassingen. Daarom moet je altijd je paspoort laten zien als je naar of door deze landen reist.

Effecten van migratie
Een heikel punt in recente politiek is het effect van migratie. In veel opzichten worden migranten gezien als 'andere mensen', en dit is tot op zeker punt correct. Natuurlijk zijn alle mensen biologisch grootendeels gelijk, maar dat staat niet ter discussie - het punt dat men maakt is dat migratie geld kost en dat immigranten niet altijd even goed integreren, dat wil zeggen: zich conformeren aan de cultuur en gebruiken van hun nieuwe thuisland. Het heeft hier zin om twee integratiemodellen te beschouwen.

Als eerste is er het klassieke West-Europese model van de multiculturele samenleving. De gedachte hierachter is dat er wordt gestimuleerd om migranten door de algemene populatie te mengen, maar hun eigen cultuur te laten behouden. Puur het sociale contact tussen immigranten en autochtone staatsburgers zal uiteindelijk leiden tot een significante mate van culturele assimilatie, of in ieder geval wederzijds begrip.

Hier tegenover staat het model van de smeltkroes (ook wel assimilationisme). Dit is het idee dat wordt geprobeerd migranten zo snel mogelijk te laten integreren, en dit proces ook enigszins wederzijds te laten zijn. Culturele verschillen worden op die manier uitgevlakt.

Beide aanpakken zijn in Nederland actief - tot Rutte I hadden we officiëel een multiculturele samenleving, maar reeds sinds eind de jaren '90 is er een langzame verschuiving naar een meer smeltkroes-achtige integratiepolitiek. Het is nuttig om hierbij op te merken dat bijna ieder land een tussenvorm heeft. En dit komt doordat beide aanpakken in pure vorm een hoop grote nadelen hebben.

Zowel pure multiculturele als pure assimilatieve samenlevingen krijgen sterke ghettovorming. Groepen die niet bereid zijn tot integratie, vaak uit specifieke culturen, concentreren zich in wijken of steden en vormen vrijwel afgesloten gemeenschappen met weinig contact naar buiten toe. Dit patroon is vaak moeilijk te doorbreken zonder ver vooruit te denken, en dat is een probleem in beide systemen. Immers, om ghettovorming tegen te gaan wordt vaak geprobeerd sociaal-culturele menging aan te moedigen (met gemengde woonvormen, een open stadsplan, enz.). Helaas heeft dit ook vaak Gentrificatie als gevolg. Overmatige integratiedruk kan leiden tot minderheden die zich onderdrukt en hun cultuur weggenomen voelen, te weinig integratiedruk leidt tot onbegrip tussen bevolkingsgroepen en daaruit voortvloeiende compartmentalisatie.

http://www.werkwijzervluchtelingen.nl/~/media/images/werkwijzer-vluchtelingen/contentpages/geschatte-economische-impact-immigranten-2007-2009.ashx?la=nl

Een ander argument zowel vóór als tegen immigratie is economisch. Hier spelen veel verschillende zaken; immigratie uit armere landen leidt tot een overschot aan goedkope arbeidskrachten die de lonen van laagbetaalde autochtone werkers omlaag kan drukken. Aan de andere kant lossen deze migratiestromen ook grote arbeidstekorten, bijvoorbeeld in de landbouw, op. Gezien bijna heel Europa netto populatie verliest - we maken niet genoeg baby's - is immigratie noodzakelijk om onze werkbevolking aan te vullen.

Asielzoekers zijn daarentegen een netto-kostenpost voor de staat, zoals bijvoorbeeld uitgerekend in het PVV-rapport door Nyfer. Hier staat dan weer tegenover dat vluchtelingenimmigratie maar een paar procent van de totale migratiestroom is, en dit effectief als een vorm van humanitaire hulp kan worden gezien. Het uiteindelijk effect? Volgens de OECD komt het onder de streep nagenoeg op nul uit. Dat is uiteraard wel afhankelijk van je migratiemix (miljoenen asielzoekers en maar 10 000 economische migranten gaan je bijna gegarandeerd netto geld kosten).

Conclusie

In veel opzichten is de rest van het reilen en zeilen van de EU direct analoog aan nationale overheden. Iedere 5 jaar zijn er verkiezingen voor het Parlement, er is verantwoordingsplicht, een budgetpresentatie (zoals onze miljoennenota) enz. enz. Zaken als het Schengenverdrag en de uitzonderingsposities van verschillende gebieden zoals de ABC-eilanden zijn weliswaar leuk om te noemen, maar wellicht wat onbelangrijk voor je beslissing op welke partij je deze verkiezingen gaat stemmen. Om dit artikel niet al te saai te laten worden heb ik het dus kort gehouden. Als je geïnteresseerd bent in dit soort zaken raad ik heel sterk aan om een paar uurtjes door te brengen op de Wikipedia-pagina's over de EU en zijn instituten.

In de komende weken moet ik écht aan de verkiezingsprogramma's beginnen, anders zijn de verkiezingen al voorbij voor ik een nuttige contributie heb kunnen maken. Verwacht deze in de loop van de komende 2 weken, in volgorde van kamerzetels.

Volgende: [Video] Magnetic stirrer project 16-02 [Video] Magnetic stirrer project
Volgende: [Video] Powerbank follow-up, load testing, crowdfunding (044) 08-02 [Video] Powerbank follow-up, load testing, crowdfunding (044)

Reacties


Door Tweakers user xleeuwx, maandag 13 februari 2017 23:12

Ik had gedacht dat dit een saai stuk zou worden, weer iemand die ze mening ging doordrukken op welke partij hij vindt dat je moet stemmen. Maar wel done dit is echt een serieus interessante blog geworden :)

Door Tweakers user walteij, dinsdag 14 februari 2017 08:18

Mooi stuk, normaliter reageer ik niet op deze politieke blogs, maar dit is erg goed samengevat zonder daarbij een politieke kleur te 'kiezen'.

Klein puntje van aandacht. Je hebt hij bij economische migranten over Polen, terwijl die volgens mij pas echt naar NL zijn gekomen in de jaren nadat Polen bij de EU kwam, dus zijn het intra-Europese migranten.
Economische migranten zijn volgens mij mensen van buiten de EU die naar EU landen komen zonder vluchtelingen status.

Door Tweakers user mux, dinsdag 14 februari 2017 09:04

walteij schreef op dinsdag 14 februari 2017 @ 08:18:
Mooi stuk, normaliter reageer ik niet op deze politieke blogs, maar dit is erg goed samengevat zonder daarbij een politieke kleur te 'kiezen'.

Klein puntje van aandacht. Je hebt hij bij economische migranten over Polen, terwijl die volgens mij pas echt naar NL zijn gekomen in de jaren nadat Polen bij de EU kwam, dus zijn het intra-Europese migranten.
Economische migranten zijn volgens mij mensen van buiten de EU die naar EU landen komen zonder vluchtelingen status.
Een beetje van beiden. Het is, zoals altijd, een beetje complexer.

In de volksmond wordt economische migratie (in de context van Europa) bijna altijd bedoeld in de zin van migranten uit niet-EU-landen. Echter, er is een uitzondering die in het genoemde geval erg belangrijk is: nieuw toegelaten landen hebben een periode van 7 jaar waarin staatsburgers van dat land géén volledige rechten onder het Schengenakkoord hebben. Ze hebben dan, afhankelijk van reeds bestaande afspraken vóór toetreding, visa's nodig voor werken en wonen. Ook voor seizoensarbeid.

Dit is dus ook wat er met de Poolse gemeenschap is gebeurd. Nederland en het VK hebben ervoor gekozen relatief relaxte immigratieregels toe te passen, omdat we vrij grote tekorten hebben in onze landbouwsector die Oost-Europeanen overweldigend vullen. Daarom zie je al rond toetreding dat de Poolse migratiestroom significant wordt, en dominant in de loop van 2004-2010. Precies in die eerste 7 jaar.

Buiten de EU is economische migratie effectief een term voor alle niet-asielzoekers die een verblijfsvergunning nastreven.

Door Tweakers user Qwerty-273, dinsdag 14 februari 2017 10:56

Polen is een volledig EU lid sinds 1 mei 2004.
Schengen is van toepassing sinds 21 december 2007 (land en zee) en 29 maart 2008 (vliegvelden).

De 7 jaar die je noemt, waar komt die vandaan? Je hebt gelijk dat huidige EU lid staten tot 7 jaar restricties op kunnen leggen voor nieuwe EU leden. Bij de toetreding van de landen in 2004 werd dit dan ook gedaan door verschillende leden, maar anderen legden geen restricties op en heette de nieuwe leden gewoon direct welkom: http://www.euractiv.com/s...h-the-free-labour-market/

Maar voor NL - PL betekende dat de oude regelingen gewoon bleven bestaan ipv het tekenen van de nieuwe verdragen. Daardoor heb ik dus ook in 2005 een werkvergunning in PL moeten aanvragen (als NL'er) waar de betreffende afdeling wel een beetje losjes mee omging want het was gewoon wachten tot NL de nieuwe verdragen (vrij verkeer op arbeidsmarkt) zou tekenen. En in 2007 kreeg ik dan ook bericht dat ik voortaan geen werkvergunning meer hoef aan te vragen vanwege de inwerking treding van de nieuwe verdragen.
In die eerste periode was er nog geen vrij verkeer op de arbeidsmarkt. Maar een Pools bedrijf kon wel direct zonder belemeringen zaken doen in NL. Wat het dus eigenlijk in de praktijk op het zelfde neer kwam. Een bedrijf geregistreerd in PL met werknemers die wonen in PL, deed opdrachten in NL en de werknemers verbeleven dan in accomodaties gehuurd door het PL bedrijf in NL. Ze kregen betaald in PLN en vielen dan ook gewoon onder de PLse belastingregels. Dat maakt het natuurlijk een beetje zotte boel.

https://heimatkunde.boell...abour-market-restrictions

"Borderline Europeans: European Union Citizenship on the Polish-German Frontier" (By Andrew D. Asher):
Only the United Kingdom, Ireland and Sweden fully opened their labor markets in 2004, while Finland, Greece, Italy, Portugal and Spain followed in 2006, and the Netherlands and Luxembourg in 2007.

Door Tweakers user onok, dinsdag 14 februari 2017 11:11

Meer stukje informatie weer. Kudo's hiervoor _/-\o_

Door Tweakers user mux, dinsdag 14 februari 2017 11:13

Pardon, het is inderdaad *tot* 7 jaar, niet per definitie 7 jaar. Verder is wat je zegt inderdaad de strekking van mijn punt.

Het 'werken voor een buitenlands bedrijf in NL' is op zich helemaal geen zotte boel; het is juist de standaard in de hele wereld BEHALVE de EU. Zie het als subcontracting; als ik consultatiewerk doe in de VS, dan krijg ik nog steeds in Euro's betaald en betaal ik belasting in Nederland. Ik ben immers een Nederlands staatsburger, ook als ik fysiek de grens overga en werk doe voor een buitenlands bedrijf. Het zou juist zotte boel zijn als ik opeens voor ieder wissewasje in het buitenland dáár belasting moest betalen. Ik zou dan nooit van m'n leven een klus buiten Nederland aannemen.

Door Tweakers user Sterk1, dinsdag 14 februari 2017 14:53

Verdiep je eens in het einde van het Romeinse rijk en de periode van de grote volksverhuizing.
Zoek de overeenkomsten met de huidige tijd........

Door Tweakers user Ahrnuld, woensdag 15 februari 2017 22:25

"Gezien bijna heel Europa netto populatie verliest - we maken niet genoeg baby's - is immigratie noodzakelijk om onze werkbevolking aan te vullen."

Ik vind 't jammer om uit zo'n mooi artikel toch weer een klein stukje te pakken om op te reageren, maar ik kan me bijna niet voorstellen dat je het echt zo zwart/wit ziet? Of haal je hier nog steeds een meer algemeen (door anderen) gebruikt argument aan zoals in het voorgaande stuk?

Mij lijkt een bevolkingsdaling een stimulans voor betere automatisering en innovatie. Het is een interessante uitdaging, met op de lange termijn wellicht een gelukkigere samenleving. Meer grondstoffen en vierkante meters per persoon zijn ook goed voor economische ontwikkeling. Mobiliteit wordt al met een relatief kleine bevolkingsdaling enorm vergroot in het verstedelijkte Nederland.

Door Tweakers user mux, woensdag 15 februari 2017 22:57

Ahrnuld schreef op woensdag 15 februari 2017 @ 22:25:
"Gezien bijna heel Europa netto populatie verliest - we maken niet genoeg baby's - is immigratie noodzakelijk om onze werkbevolking aan te vullen."

Ik vind 't jammer om uit zo'n mooi artikel toch weer een klein stukje te pakken om op te reageren, maar ik kan me bijna niet voorstellen dat je het echt zo zwart/wit ziet? Of haal je hier nog steeds een meer algemeen (door anderen) gebruikt argument aan zoals in het voorgaande stuk?
Het is natuurlijk nooit zwart-wit, in een ideale wereld kunnen we prima omgaan met bevolkingskrimp. Het probleem is: we leven - nu nog - in een economie die alleen maar goed werkt in tijden van groei - economische groei, consumptiegroei, enz. Voor de economie waarin we leven is immigratie of natuurlijke bevolkingsgroei noodzakelijk voor het op peil blijven van ons niveau van welvaart.
Mij lijkt een bevolkingsdaling een stimulans voor betere automatisering en innovatie. Het is een interessante uitdaging, met op de lange termijn wellicht een gelukkigere samenleving. Meer grondstoffen en vierkante meters per persoon zijn ook goed voor economische ontwikkeling. Mobiliteit wordt al met een relatief kleine bevolkingsdaling enorm vergroot in het verstedelijkte Nederland.
Dit wordt door veel mensen buiten de academische wereld gedacht, maar de praktijk is ontzettend omgekeerd. Krimpregio's hebben te maken met structurele tekorten, verval van publieke voorzieningen en uiteindelijk een veel slechtere welvaartssituatie. We zijn met z'n allen niet gewend aan deze situatie.

Ik houd me in deze blogs zoveel mogelijk bij, for lack of a better word, conventionele denkwijzen en consensus binnen de specifieke velden. Ongeacht of ik het er zelf mee eens ben of vind dat dit een goed idee is voor de toekomst. Mijn mening - en die van jou - maakt even helemaal niet uit. Want dat is de grondslag voor de verkiezingsprogramma's. Die gaan uit van de status quo.

---------------

Gezien je naar m'n mening en eigen standpunt kijkt: oh, wat hoop ik dat we een keer gaan experimenteren met zero growth en/of post-scarcity economies. Niet vanuit winstpolitiek (zoals de circulaire economie-argumenten van de VVD), maar vanuit een oprechte realisatie dat er nooit meer dan 20 miljoen mensen in Nederland zullen wonen, dat er nooit meer grondstoffen bij komen en dat we alleen maar minder landbouwgrond zullen hebben op de wereld. De rek is er eens uit, en onze economische modellen kloppen eigenlijk al sinds de eeuwwisseling niet meer. Productiviteit en koopkracht zijn al tijden ontkoppeld, energie-intensiviteit is aan het áfnemen, enz. enz. De tekenen zijn er al. Maargoed, het heeft tijd nodig voordat dit geaccepteerde politiek is.

Door Yiksibop, woensdag 9 augustus 2017 02:35

where to get viagra in el paso

cheap viagra

<a href="http://buyviagraolonline.com/">viagra</a>

viagra compra en madri

Door Kolobop, woensdag 9 augustus 2017 03:24

generika cialis super

canadian cialis

<a href="http://cialisbuygensl.com/">buy canadian cialis</a>

campioni di cialis e sconto

Reactie formulier
(verplicht)
(verplicht, maar wordt niet getoond)
(optioneel)

Voer de code van onderstaand anti-spam plaatje in: