Ik ben een reiziger

Door mux op zaterdag 01 augustus 2009 23:48 - Reacties (3)
Categorie: Filosofisch gezwam, Views: 4.019

Dit topic is min of meer in reactie op de hele hysterie rondom Michael Jackson, maar ook artiesten of zelfs hobby's in het algemeen. Het zal allemaal duidelijk worden als je m'n uiteenzetting leest ;).

Ohja, tussendoor nog even deze noot: In mijn death metal-blog wordt voor de zoveelste (ok, ik heb nog niet zoveel blogs, maar hetzelfde patroon herhaalt zich onder andere blogs) keer lekker ondoordacht en kortaf gereageerd. Dit wordt snel genoeg gecorrigeerd door andere tweakers, maar ik zou de zeer gewaardeerde lezers willen vragen om in je achterhoofd te houden dat
1) Ik hier mijn mening in geef en al staat iets gesteld, dan is dit hoogstwaarschijnlijk retoriek en niet bedoeld als feit
2) dit traag leeswerk is over dingen waar je je even in moet wringen met je hoofd. Discussie en reflectie is welkom, afgeven op smaak of meningen van mij en andere commenters minder.

Dat gezegd hebbende, alvast mijn excuses voor de afgrijselijk afgezaagde titel. Het dekt de lading, zullen we maar zeggen.

Interesses zijn voor ons tweakers hele bekende dingen. Laat ik alvast even het inzicht uitdragen dat er best heel veel mensen zijn zonder echte hobby's of interesses - en niet omdat ze het zo druk hebben met hun werk of kinderen. Mensen die echt hun vrije tijd voorbij zien gaan in verveling. Je bent in mijn ogen een bevoorrecht persoon als je interesses kunt ontwikkelen waar je echt wat mee kunt doen, waar je voor wilt gáán. Als tiener of jong volwassene ben je sowieso ontzettend prikkelbaar en krijg je automatisch interesses. Maar er zijn twee dingen die daar ontzettend mis kunnen gaan.

Als kind krijg je een wereld voorgeschoteld die bestaat uit goede en slechte dingen. Dit is hoe kinderen nadenken, en waarschijnlijk een biologische manier om de ouders zo goed mogelijk te volgen uit oogpunt van de veiligheid van het onervaren kind. Gezonde personen ontwikkelen kritisch denken in het begin van hun tienerjaren en zijn behoorlijk vrije denkers tegen het einde van de tienerjaren. Sommige mensen echter zijn op een of andere manier de kinderfase niet ontdoken en missen een deel van hun kritisch denkvermogen. Dit staat los van mensen die zwak zijn en meegaan met andere mensen in hun doen en denken - ik heb het over mensen die echt iets missen.

Dan krijg je dus veganisten. Mensen die ervan zijn overtuigd in hun jongere jaren dat er iets fundamenteel 'goeds' en 'slechts' te kiezen is in voedsel, en daarom voor het extreme gaan met de bekende ultralinkse propaganda die erbij hoort. Ander voorbeeld zijn andere vormen van links politiek activisme, zogenaamde milieugroeperingen (ik heb het dan over greenpeace, niet legitieme organisaties die in Nederland meer de boventoon voeren) en wat daar allemaal bij hoort. Aan de andere kant heb je fundamentalistisch religieuze mensen en andersoortige conservatieven die ooit een fictief idee hebben meegekregen over een statische wereldorde en later nooit op het idee zijn gekomen dat de wereld misschien ook af en toe verandert. Gewoon nooit bij stil gestaan...

Een andere vorm van uit de hand gelopen interesse is... een uit de hand gelopen interesse. Interesses hebben hun fundamenten in ons denken - het zal tweakers niet onbekend zijn dat onze interesses voortvloeien uit een fundamentele liefde voor techniek, engineering en ontwerp. Dat zal altijd blijven, en zo zijn er mensen met een fundamentele voorliefde voor taal, cultuur, geschiedenis, muziek, scheppingsdrang en/of zorg. Maar je zult het met me eens zijn dat het uit de hand loopt zodra je je hele leven lang, dag in dag uit één artiest aanbidt als het hoogst haalbare. Of dat nou Michael Jackson of George Baker is, het is niet iets waar je je zo intensief mee bezig moet houden.

Mijn punt is nog niet echt gesubstantieerd. Wat ik duidelijk wil maken is dat ik geloof in diversiteit als bron van kwaliteit, concurrentie als drijfveer om de kwaliteit op te schroeven, hoe je het ook wil noemen. Een liefde voor een muziekgenre - iets waar ik me erg thuis in voel - betekent niet dat je je hele leven lang bij de belangrijkste of volgens jou anderszins beste artiest in het genre moet blijven. Het is natuurlijk om eerst beginnende interesse te krijgen, dan je vrij intensief bezig te houden met het onderwerp en informatie/materialen te verzamelen maar na een tijdje hoor je op te houden en naar het volgende te stappen. Ik wil niet zeggen dat de mensen waarover ik spreek hun hele leven de hele dag alleen maar MJ luisteren, maar wel dat ze de hele tijd het idee houden dat deze artiest hét transcedentele onder de artiesten is. Dit is echt onzin, en deze stelling kun je sterk veralgemeniseren. Bij artiesten geldt dat er altijd wel iemand is die op één of meerdere punten beter is, en als je in de gigantische poel aan niche-artiesten springt weet ik zeker dat je iemand vindt waar nog nooit iemand van heeft gehoord, die veel beter bij je persoonlijke smaak past. Hetzelfde geldt voor een heel huis volbouwen met treintjes, een boerderijkeet vol met oldtimers hebben, etc. etc.

Ik ben een reiziger hierin. Mijn eerste aanraking met het concept 'wow, er is iets anders dan de radio' was Simcity 2000-muziek, toen ben ik via hard rock (Rammstein, Linkin Park) naar ambient/IDM (Boards of Canada, Autechre) en met een grote zwieper naar heavy/death/black metal (Opeth, Arch Enemy, Amon Amarth, Velvet Cocoon, veel meer) gegaan. Momenteel ben ik helemaal verliefd op Arch Enemy, over twee maanden is het weer de volgende artiest in het volgende genre. In andersoortige interesses ben ik bijvoorbeeld op computergebied eerst veel bezig geweest met oude elektronica werkend krijgen, daarna constructieve systeembouw, modding, langzaamaan naar conventionele systeembouw, laptop/tft-reparaties en nu is het enige wat ik doe her en der onderhoud plegen. Weer een ander interessegebied van me is fotografie, waar hetzelfde patroon zich herhaalt, net als bij mijn ligfietsen.

Sommige mensen zijn van mening dat het pertinent verspilling is om zo snel van de ene naar de andere interesse te springen. Immers, ik geef nu weer 250 euro aan een nieuwe ligfiets uit, eerder dit jaar heb ik nog een 450D gekocht à 450 euro, en dit zijn toch allemaal niet zulke 'grote liefdes' dat ik deze voor mij pittige uitgaven kan rechtvaardigen? Fout. Zolang je - wederom - met mate hiermee omgaat is het in mijn ogen alleen maar goed om actief je interesses te ontwikkelen en te laten evolueren. Het zijn allemaal ervaringen die je perspectief op de wereld verbreden en je weerbaarder maakt in het filteren tussen nuttige en nutteloze dingen in deze wereld, ik heb het dus over je onderscheidingsvermogen.

Het is niet eens erg om eens een keer over de grens te gaan met je activiteiten. Overstappen naar een andere spoormaat voor je modeltreintjes is nou niet een geweldige eye-opener, maar bijvoorbeeld een taboe doorbreken wel. Als je een goed onderscheidingsvermogen hebt en verantwoordelijkheid neemt voor je acties (en ook het gevoel hebt dat je volledig in staat bent die verantwoordeiljkheid te nemen) kun je best eens een keer uit interesse een jointje roken, een ongeaccepteerd politieke opvatting hebben, seks hebben wanneer dat nog niet mag van je ouders. Dat zijn de types interesses en ervaringen die opeens een hele wereld van perspectieven met zich meebrengen. Misschien bevalt het, misschien niet, maar je bent er wel rijker mee geworden. Het zijn dan de zwakken, onverantwoordelijken en onderscheidingsloze mensen die blijven hangen in het gedrag dat die taboes tot taboe maakt.

Ervaringen zijn onmisbaar voor je denkleven en volledig tegen de intuitie in zijn het niet de mensen die zich hun hele leven lang concentreren op één ding die ergens expert in worden. Experts zijn mensen met perspectief op de zaak, mensen die niet alleen van één onderwerp verstand hebben, maar ook van een hele hoop zaken eromheen. Dus, als over tien jaar nog steeds dezelfde poster boven je bed hangt moet je eens goed nadenken of je niet geestelijk stil aan het staan bent.

*PS: Geen kwaad woord over de duizenden mensen die van alles doen als eerbetoon aan MJ, maar wel over die mensen die impliciet worden geroemd om hun devotion to the king, die mensen die niet een paar uurtjes of misschien een dag stilstaan bij zijn dood, maar weken- of maandenlang.