klooiblog

Door mux op maandag 29 januari 2007 10:27 - Reacties (3)
Categorie: -, Views: 2.282

Het is alweer een tijd geleden dat ik gn techblog heb gemaakt, maar vandaag begin ik met het afwerken van een hele lijst van onderwerpen die ik over de afgelopen anderhalf jaar heb verzameld en waar ik het eens zonder al teveel technisch detail over wil hebben. Eerste onderwerp: waar blijven PC-compatible x86-telefoons?

Stap n: PDAs en de Libretto



Vroeger, ver vr de smartphonerevolutie, hadden we twee soorten apparaten die in je broekzak pasten waar je redelijkerwijs nuttige taken mee kon doen: iPAQs en Libretto's. Ik zeg hier met opzet iPAQ en niet PDA, en met opzet Libretto en niet zakcomputer, want dit waren in feite de enige serieus succesvolle apparaten in hun genre. Een PDA was min of meer de formfactor die een smartphone vandaag was, maar dan met een resistief touchscreen, vaak een apart toetsenbord en een non-x86-processor. Hierop liep Windows Embedded, later CE, nog later Windows Mobile. Het waren geen echte productiviteitsmachines; ze werden vooral gebruikt zoals 10 jaar daarvoor de Palm Pilots werden gebruikt: voor notities, tekeningen en afspraken. Na verloop van tijd werd ook ondersteuning voor een breed scala aan mobiele radios toegevoegd en kwamen alles-in-n-apparaten zoals de Qtek 9x00 op de markt. Daarmee kon je dan bellen, vaak via snelle interfaces zoals EDGE of 3g internetten en je andere productiviteitstaken doen.

Iedereen was het er wel over eens dat die apparaten vernuftig waren, maar niet veel mensen aanspraken. De interface vereiste continu een pennetje, zelfs wanneer er maar weinig klikbare elementen in beeld waren. Met de vinger was het scherm niet responsief. Zelfs de beste schermen van de tijd waren nauwelijks beter dan het originele iPhone-scherm, behoorlijk kut dus. Ook was het moeilijk om extra functionaliteit toe te voegen, zeker als je dat onderweg wilde doen. Geen centrale applicatiewinkels, sterker nog, het distributiemodel was wat het nu op computers nog steeds is: je moet programma's kopen en downloaden vanaf de website van de producent zelf. En de prijzen waren vaak belachelijk hoog. Office - een hele beperkte versie bestond voor Windows Mobile - kostte je ruim 100 euro (vergelijk dat met Kingsoft Office nu...) en games, hoewel vaak erg goed geport en veel leuker om te spelen dan moderne timewasters, kostten evenveel als op mobiele gameplatforms zoals de DS en PSP.

Op PDAs was de keuze aan software dus erg beperkt en het draaide bovendien niet al te geweldig. De andere oplossing was dus een laptop ter grootte van wat tegenwoordig ongeveer een 7" tablet is: de Toshiba Libretto's. Dit waren kleine zakcomputers met idioot hogeresolutie-schermen voor de tijd, een batterij die lang meeging (voor die tijd) en teruggeklokte pentium IIs onder de motorkap. Microdrives en onvervangbaar geheugen waren hierin ook de norm, wat betekende dat je in de winkel al meteen goed moest kiezen welk model je wilde. Waar een highend PDA ongeveer 600-900 euro kostte, was een Libretto helemaal gestoord duur: het laatste Pentium 2-model wat ik in de MediaMarkt zag kostte ruim 4000 gulden! Dat was ongetwijfeld het meest highend-model, maar alsnog was dat een goede factor 2 boven een highend desktopcomputer van de tijd, voor aanzienlijk slechtere specificaties. Hoe dan was de Libretto, ook in zijn gepdatete vorm in 2005, het prototype voor kleine netbooks en ultrabooks.

Ik heb beide apparaten in bezit gehad en droomde al in 2005-6 van wat er tien jaar later wel niet mogelijk zou moeten zijn. Productiviteit n ultramobiliteit in n. De techniek was er *bijna*, dit moet toch mogelijk zijn? Ik had de hoop dat ik net als met mijn PDA op een toekomstig apparaat mijn bluetooth toetsenbord kon pakken en mijn hele scriptie in LaTeX kon schrijven tijdens een treinreis. En ongetwijfeld ook m'n simulaties kon draaien.

Stap 2: Android


En toen kwam Android. Met het vuur onder de kont van Apple kwam het in mijn ogen ideale platform voor telefoons ter wereld. Ja natuurlijk, het was een besturingssysteem gericht op telefoons en de mainstream, maar het was linux! En Linux is linux, toch? Right?

Nou, niet helemaal. In het begin was het nog daadwerkelijk een Linux-kernel met zo goed als open drivers (of iig blobs die op de laatste kernels pasten) en kon je er dus prima Linux + Wine op draaien. En dat werd ook uitgebreid gedaan op XDA - alle telefoons en PDAs met Android die ik in 2007-2009 kende hadden binnen enkele dagen na release al een Ubuntu-download beschikbaar. Het leek dus de goede kant op te gaan. Nog even wachten en ik kon mijn ultieme zakcomputer hebben.

Stap 3: ???


Wat hierna is gebeurd weet ik niet, maar het beste wat ik in de tussentijd heb gezien is een virtualisatiemachine - buiten de officiele app store - die extreem traag Windows kan draaien. Of andere brakheden zoals Firefox OS. Om de een of andere reden gaat iedereen er vanuit dat de enige weg voorwaarts een dumbing-down van de interface is. Features worden weggehaald in plaats van toegevoegd, de interface wordt compleet onbruikbaar gemaakt voor het tonen van informatie. Kijk naar een moderne telefoon: ondanks dat ik een Wacom-digitizer en een extreem precies pennetje op mijn HD beeldscherm heb, zijn alle iconen en klikbare gebieden op mijn scherm vele honderden pixels breed en wordt met zogenaamd 'responsive design' ervoor gezorgd dat elk laatste beetje functionaliteit gestript wordt van content.

Zelfs Tweakers heeft nu een nutteloze interface voor telefoons, waarop je alleen een paar iconen (zonder tekst! wtf!) bovenin beeld en daaronder over de volle breedte van de telefoon artikelteksten krijgt. Hallo, ik heb 2 miljoen pixels op mijn scherm en 15/20 zicht en dat wil ik graag gebruiken. Geef me content! Geef me functionaliteit!

De doelgroep


Natuurlijk zijn er weinig mensen die willen wat ik wil. Het is niet verwonderlijk dat er geen LaTeX-compiler in de play store staat. Ik begrijp prima dat het pittig is om Matlab te porten naar Dalvik. En ik begrijp dat een telefoon in eerste plaats een telefoon is en geen PC. But I don't fucking care! Ik wil een zakcomputer!

Onder Android 1.5 was het kinderspel om nieuwe toepassingen te maken of om het OS aan te passen voor werkelijk elke soort hardware. Er zijn mensen die Android hebben geport naar 16/32-bit microcontrollers om zo gemakkelijk snel mooie interfaces te maken op obscure devboards. Destijds waren er mensen die Windows Mobile op hun televisie zetten (zolang er een compatibele processor in zat) en op die manier een bijzonder effectieve interface hadden voor file management en zelfs video en audio konden afspelen vanaf hun NAS zonder tussenkomst van PVR.

Waar ik naartoe wil is dat dit veel moeilijker is geworden nu dat AOSP en Google Android zich z sterk focussen op telefoons en tablets. Er is een lijn uitgezet richting een toekomst zonder productiviteitsmachines, dus het wordt steeds moeilijker en moeilijker om iets te kunnen met je telefoon. En juist de niche-toepassingen zijn waar inventiviteit tiert en hele nieuwe paradigma's of zelfs hele nieuwe klassen apparaten worden uitgevonden. Geef mensen een sandbox en ze doen binnen de kortste keren dingen die niemand had verwacht.

Doordat er met zulke tunnelvisie wordt gedacht aan alleen telefoons en tablets hebben we het voor elkaar gekregen om na ruim 7 jaar smartphonerevolutie nog steeds 99% van de productiviteitssoftware te missen op mobiele platforms. Zelfs als ik zou willen kan ik maar met grote moeite iets nuttigs doen op mijn telefoon. En vergeet niet; de telefoon is meer dan capabel. Ik heb een inmiddels 2 1/2 jaar oude telefoon, maar desondanks is hij al sneller dan iedere computer die ik vr 2006 had en kan hij alle software die ik zou willen draaien, met gemak draaien als het ervoor beschikbaar was. Het is geen technisch probleem.

Wat wil ik nou?


Telefoons en tablets - en toekomstige wearable en portable devices - zullen voorlopig gewoon doorgaan in het draaien van content-consumptiesoftware en games, dat lijkt me duidelijk. Ze zullen het steeds langer doen op de batterij en steeds sneller worden, mobiele interfaces zullen beter worden, maar dat is ongeveer hoe ver de creativiteit van de huidige marktpartijen lijkt te gaan.

Ik zie dan ook maar n oplossing voor het fiksen van mijn on-the-road-productiviteitsprobleem: x86. Echte x86 met EFI en Windows-compatible drivers. Windows en x86 is de rode draad door de geschiedenis van productiviteitssoftware, dus wanneer ik een telefoon heb met zulke hardware kan ik alles draaien wat in de afgelopen 30 jaar is gemaakt. En waar compatibiliteitslagen van Android/iOS naar Windows momenteel nog superbrak zijn, is het kinderspel om Android- en iOS-applicaties onder Windows te draaien via goed onderhouden emulatoren. Ik kan alles doen wat ik wil zonder overgeleverd te zijn aan de telefoonfabrikanten, OS-onderhouders of app-programmeurs.

Dit. Einde.